سیدیها و دیویدیهایی که ادعا میشود میتوانند اطلاعات را قرنها در خود ذخیره کنند، به ندرت بیش از 10 سال دوام میآورند. بنابراین بهترین روش برای ذخیره اطلاعات شخصی و خاطرات دیجیتالی چیست؟
ذخیره اطلاعات ارزشمند مانند تصاویر یا ویدیوهای خانگی روی CD و DVD نه تنها سودی برای ما ندارد، بلکه میتواند مضر هم باشد.
این نتیجهای است که مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه بعد از آزمایش طول عمر این رسانههای قابل حمل به آن دست یافته است.
فرانک لالو، فیزیکدان موسسه ملی تحقیقات علمی فرانسه در این باره گفت: «ما متوجه شدیم طول عمر دیسکهایی که بعضی از آنها برای ذخیره اطلاعات به مدت چند قرن طراحی شدهاند، به ندرت به 5 یا 10 سال میرسد. در بدترین شرایط که خوشبختانه نادر بود، اطلاعات بعضی از دیسکها فقط یک سال دوام آوردند».
این در حالی است که بر خلاف نوارهای ویدیویی و کاستها که بعد از چندین بار استفاده فرسوده میشوند، دیسکها توسط لیزر خوانده میشوند و هیچ تماس فیزیکی با آنها برقرار نمیشود. اما به هر حال سطح این دیسکها که بیش از چند کیلومتر اطلاعات را در خود ذخیره کردهاند، با گذشت زمان رو به زوال و نابودی میرود.
دانشمندان فرانسوی طول عمر یک دیسک را با افزایش عمر آن به صورت مجازی و به وسیله گرما، بخار آب، و نور اندازهگیری کردند.
آنها متوجه شدند حتی در یک برند خاص هم کیفیت سیدیها متفاوت است. بنابراین افرادی که تمایل دارند برای یک برند شناخته شده پول بیشتری پرداخت کنند، الزاما محصول بهتری دریافت نمیکنند!
اگر تا به حال فیلم دانلود کرده باشید حتما به ریلیزهای مختلفی برخورد کرده اید. فیلم هایی با فرمت، کیفیت و حجم های مختلف. اگر می خواهید این تفاوت ها را متوجه بشوید خواندن این مطلب را به شما توصیه می کنیم.
این نوع فیلم ها معمولا توسط یک دوربین ویدیویی دیجیتال در سالن سینماهای آمریکا ضبط می شوند . گاهی از یک سه پایه برای ثابت کردن دوربین در محل استفاده می شود ، ولی اکثرا استفاده از سه پایه ممکن نیست و در طول فیلم لرزش دوربین کاملا احساس می شود . حتی بعضی اوقات محل نشستن فرد فیلم بردار ثابت نیست و قسمتهایی از فیلم از زوایای دیگر فیلم برداری می گردد ! . این فیلم ها معمولا Crop شده اند و هنگامی که نوشته ای روی پرده نمایش داده شود ، این حالت مشخص می گردد (مثلا نیمی از نوشته دیده نمی شود) .
صدا از طریق میکروفون خود دوربین ضبط می شود و خصوصا در فیلم های کمدی ، صدای خنده تماشاگران شنیده می شود . عمدتا کیفیت صدا و تصویر این ریلیز بسیار پایین است ولی گاهی در صورت خالی بودن سالن سینما ، صدای مفهوم تری ضبط می گردد . این ریلیز معمولا یک یا دو روز پس از اکران فیلم بر روی شبکه قرار می گیرد .
این نوع ریلیز از لحاظ کیفیت تصویر تقریبا شبیه CAM بوده لیکن صدای آن ، از یک منبع خارجی ضبط شده است (این منبع معمولا Jack خروجی هدفون در صندلی مخصوص افراد با شنوایی ضعیف در سینماهاست) . در صورت ضبط مستقیم صدا توسط دوربین به دلیل وجود نویز زیاد در محیط ، کیفیت نهایی قابل قبول نخواهد بود . اکثر اوقات این ریلیز در یک سالن خالی سینما با از پنجره اتاقک آپاراتچی سینما و به وسیله دوربین های حرفه ای تر گرفته می شود ، در نتیجه کیفیت تصویر اندکی بهبود می یابد . دقت کنید که خیلی از لینک هایی که در نام آنها TS دیده می شود ، در حقیقت CAM هستند و تنها عنوانشان عوض شده است پس در صورت وجود Sample برای فیلم ، قبل از دانلود کامل حتما نمونه را چک کنید .
TeleCine یا TC
یک دستگاه “تله سینه” ، از روی نوار Positive فیلم (همان نوار آپارات در سینما) یک نسخه دیجیتالی ایجاد می کند . از لحاظ تئوری کیفیت صدا و تصویر این ریلیز باید خوب باشد ، ولی بسته به نوع دستگاه TeleCine و مهارت فردی که با دستگاه کار می کند ، عموما کیفیت ها نوسان دارد . در این نوع ریلیز ، نسبت طول به عرض (Aspect Ratio) کاملا صحیح است ( و فیلم کشیده شده یا Crop شده نیست) . مخفف TC را نباید با TimeCode اشتباه کرد . TimeCode شمارش گر زمانی است که در گوشه بعضی فیلم ها دیده می شود .
DVD از کلمات Versatile Disc Digital، اقتباس شده است. با استفاده از درایوهای DVD می توان اطلاعاتی بالغ بر 4.7گیگابایت را بر روی یک دیسک ذخیره نمود. اطلاعات فوق، تقریبا هفت برابر داده ای است که می توان بر روی یک CD-R (دیسک های با قابلیت نوشتن یک مرتبه) و یا CD-RW (دیسک هائی با قابلیت نوشتن چندین مرتبه) ذخیره نمود.
درایوهای DVD، نظیر رایترهای معمولی سی دی، امکان استفاده از دیسک هائی با قابلیت نوشتن یک مرتبه و دیسک هائی با قابلیت نوشتن چندین مرتبه را فراهم می نمایند.
از دیسک هائی با قابلیت نوشتن یک مرتبه، اغلب در رابطه با ایجاد دیسک های ویدئویی DVD استفاده می شود (قابل استفاده در DVD Playerهای استاندارد).
از دیسک هائی با قابلیت نوشتن چندین مرتبه نیز، به منظور ذخیره سازی حجم بالائی از داده و Backup اطلاعات موجود بر روی هارددیسک، استفاده می شود. در عین حال نرخ انتقال اطلاعات در درایوهای DVD، به مراتب بیشتر از درایوهای CD-ROM است. به طوری که یک DVD که دارای سرعتی بالغ بر 1X می باشد، سریعتر از یک CD معمولی با سرعت 8X (سرعت یک درایو DVD بین 8 تا 9 برابر سرعت یک CD-ROM می باشد) محسوب می شود.