تبليغاتX
مجله کامپیوتر - همه چيز درباره سيستم فايل NTFS در ويندوز
 
   
     
 
 
  مایكروسافت سیستم فایلی جدیدی تحت عنوان NTFS را ایجاد نمود كه از یك ساختار ۶۴ بیتی پشتیبانی می كند و از این رو كاربران می توانند فایل هایی ایجاد كنند كه طول نام آنها تا ۲۵۶ كاراكتر (حرف) باشد .
حتما تا كنون با عناوینی همچون FAT۱۶ و FAT۳۲ آشنا هستید . این دو از سیستم های فایلی مایكروسافت هستند كه در حال حاضر با توجه به گسترش زمینه های مختلف سیستم های كامپیوتری ناكارآمد و غیر قابل اطمینان هستند . درباره  سیستم فایل  NTFS
یكی از مهمترین مشكلات امنیتی در سیستم FAT۱۶ وFAT۳۲ عدم توانایی در تعریف سطوح مجوز دسترسی به فایل ها و یا پوشه ها می باشد . كه این امر می تواند به عنوان یكی از دلایل ناكارآمدی و قابل اطمینان نبودن این سیستم ها در سطوح شبكه باشد .
بر این اساس مایكروسافت سیستم فایلی جدیدی تحت عنوان NTFS را ایجاد نمود كه از یك ساختار ۶۴ بیتی پشتیبانی می كند و از این رو كاربران می توانند فایل هایی ایجاد كنند كه طول نام آنها تا ۲۵۶ كاركتر باشد .
چهار مجوز استاندارد در سیستم NTFS برای فایل ها و پوشه ها وجود دارند:
۱- No Access: با انتخاب این گزینه كاربران هیچگونه مجوزی برای خواندن ، نوشتن و ... فایل یا پوشه مربوطه نخواهند داشت .
۲- Read : با توجه به آنكه اجزاء خواندن یك فایل شامل اجرای آن نیز می باشد ،از این رو كاربری كه این سطوح از دسترسی را داشته باشد می تواند فایل را اجرا كرده و آن را بخواند .
۳- Change : این سطح دسترسی و مجوز ، كاربر را قادر می كند تا فایل را خوانده و در صورت لزوم تغییرات خود را در آن انجام دهد یا حتی فایل را حذف كند .
۴- Full Control : با فعال بودن این گزینه كاربران دارای مجوز می توانند فایل را بخوانند ، تغییرات مورد نیاز را درآن ایجاد كرده و یا حذف كنند . در واقع تمام امكانات و اختیاراتی كه كاربر در حالت Change دارد در این قسمت نیز وجود دارد و فرق این دو سطح مجوز در آن است كه با داشتن مجوز Full Control ، كاربر می تواند حتی برای سایر كاربران سیستم دسترسی تعریف كند و یا دسترسی كاربر دیگر را از آن پوشه و یا فایل حذف كند .
از لحاظ امنیتی بهتر است حتی الامكان از این مجوز استفاده نكنید ، زیرا داشتن مجوز Change بالاترین سطح دسترسی را به كاربران می دهد مگر آنكه واقعا بخواهید كاربری امكان تعریف یا حذف مجوز برای سایرین را داشته باشد .
البته مجوزهای دیگری نیز چون Read Only ، No Execute، Execute Only ، Write Only و ... نیز قابل تعریف می باشند .
- تعیین مجوز برای منابع اشتراكی شبكه
مجوزهای بررسی شده در فوق در واقع برای تعیین سطح دسترسی كاربرانی است كه از یك سیستم بطور مشترك استفاده می كنند . اما ممكن است سیستم شما در بین چندین سیستم دیگر و در یك شبكه قرار گرفته باشد و شما بخواهید با تعیین سطح دسترسی های مشخص امكان دسترسی به یك یا چند كاربر بدهید . پس از تعریف منابع اشتراكی در سیستمتان كه می تواند فایل ها ، پوشه ها ، درایوها ، چاپگر ، اسكنر و ... باشد ، كاربران دارای مجوز می توانند به این منابع دسترسی داشته باشند .
با توجه به آنچه گذشت می توان سطوح دسترسی كاربران در سطح شبكه را نیز به شكل زیر تعریف كرد :
۱- No Access: پایین ترین سطح دسترسی (دسترسی وجود ندارد)
۲- Read : اجرا و خواندن
۳- Change : اجرا، خواندن و اعمال تغییرات
۴- Full Control : اجرا ، خواندن ، نوشتن و اعمال تغییرات ، تغییر در سطح مجوزها با توجه به این توانایی ها شما می توانید برای یك فایل و یا پوشه در هر دو وضعیت سیستم محلی و شبكه ، مجوز لازم را به كاربران بدهید .
مثلا با تعیین مجوز Change برای یك فایل در سیستم محلی ، به كاربرانی كه در پشت سیستم شما می نشینند امكان اعمال تغییرات را در فایل بدهید و با تعیین مجوز Read در سطح شبكه تنها امكان خواندن را به كاربرانی كه از شبكه استفاده می كنند بدهید .
البته در صورت جابجایی این سطوح ، یعنی تعیین مجوز Change, در سطح شبكه و Read در سطح سیستم محلی ، تنها مجوزRead كه حداقل سطح دسترسی بین این دو است به كاربران داده می شود و كاربران شبكه نیز تنها می توانند فایل را خوانده و اجرا كنند .


منبع: karapardaz.ir

 

NTFS  مخفف NT File System  است و امن ترین و قوی ترین سیستم فایل برای ویندوزهای NT، 2000، XP و Vista است. این سیستم فایل با پشتیبانی از کنترل دسترسی و امتیازات مالکیت، ایجاد امنیت می کند. به این معنا که می توانید برای يك گروه از کاربران یا فردی اجازه ی دسترسی به فایل های خاصی را تعیین کنید.

در حال حاضر در سیستم عامل های مایکروسافت دو نوع NTFS مورد استفاده قرار می گیرند. NTFS 4.0 سیستم فایلی است که در ویندوز NT4.0  بکار می رود. و NTFS 5.0 كه همراه با ویندوز 2000 آمد و در ویندوز XP نیز استفاده می شود. NTFS 5.0 قابلیت های اضافه تری فراهم می کند که در NTFS 4.0 وجود نداشت. هر دو نسخه ی NTFS در ویژگی های زیر مشترک اند:فشرده سازی فایل ها و فولدرها در NTFS

NFTS  از فشرده سازی فایل ها و فولدرهای منفرد پشتیبانی می کند. و درحالیکه این فایلها فشرده شده اند می توانند خوانده و نوشته شوند (Read & Write).

NTFS  فایل سیستمی قابل بازیابی است، به این معنا که می تواند در مورد عملیاتی که با مشکلاتی از قبیل اختلال سیستم یا کمبود انرژی برق روبرو شده اند، آخرین عمل انجام شده را خنثی کند یا آخرین عمل خنثی شده را مجدداً اعمال نماید (undo or redo).

-   NTFS از فایل های مکینتاش پشتیبانی می کند.

علاوه بر ویژگی های فوق، NTFS 5.0 (که در ویندوز 2000 و XP استفاده می شود) فواید زیر را نیز فراهم می سازد:

-  سهمیه بندی دیسک (Disk quotas): کاربران مدیر (Administrators) می توانند میزان دسترسی و استفاده ی کاربران از دیسک را براساس واحد حجم تعیین کنند. سطوح مختلف سهمیه بندی عبارتند از: Off (غیر فعال)، Tracking (پیگردی) و Enforced (اجباری).سهمیه بندی دیسک (Disk quotas)

-   رمز گذاری (Encryption): سیستم فایل NTFS می تواند بطور خودکار داده های فایل را هنگام خواندن یا نوشتن بر روی دیسک رمزگذاری  یا کشف رمز کند.

-   فایل های پراکنده: این ویژگی به برنامه ها اجازه می دهد فایل های بسیار بزرگی ایجاد کنند، اما فقط به اندازه ی مورد نیاز از دیسک استفاده کنند.

-   USN Journal: این مورد ثبت پیوسته ای از کلیه ی تغییرات انجام شده بر روی فایل ها ایجاد می کند. این ویژگی یکی از دلایلی است که کنترل کننده ی Domain (دامنه ی) ویندوز 2000 باید از پارتیشن NTFS 5.0 به عنوان پارتيشن سیستمی استفاده کند.

اگر بخواهید بوت دوگانه (Dual-boot) بین NT 4.0 و ویندوز 2000 یا XP ایجاد کنید، می بایست حداقل سرویس پک 4 را برای ویندوز NT نصب کرده باشید. هنگام نصب ویندوز XP یا 2000 کلیه ی پارتیشن های NTFS به NTFS 5.0 تبدیل می شوند. بدون سرویس پک 4، ویندوز NT نمی تواند NTFS 5.0 را شناسایی کند، و بنابراین کامپیوتر نمی تواند ویندوز NT را بوت کند. همچنین باید توجه داشته باشید که قابلیت های اضافه ی NTFS 5.0 فقط در ویندوزهای 2000 و XP موجود هستند و این امکانات در ویندوز NT عمل نمی کنند.

با در نظر گرفتن عملکرد FAT و NTFS، می توان گفت FAT در حجم های پایین تر بهتر کار می کند، اما NTFS در حجم های بالا کارایی و عملکرد بسیار برتری نسبت به FAT دارد و این تفاوت حدوداً از 500MB مشخص می شود.

 

منبع: yadbegir.com

 

حتما تا كنون با عناويني همچون FAT16 و FAT32 آشنا هستيد . اين دو از سيستم هاي فايلي مايكروسافت هستند كه در حال حاضر با توجه به گسترش زمينه هاي مختلف سيستم هاي كامپيوتري ناكارآمد و غير قابل اطمينان هستند.

يكي از مهمترين مشكلات امنيتي در سيستم FAT16 و FAT32 عدم توانايي در تعريف سطوح مجوز دسترسي به فايل ها و يا پوشه ها مي باشد . كه اين امر مي تواند به عنوان يكي از دلايل ناكارآمدي و قابل اطمينان نبودن اين سيستم ها در سطوح شبكه باشد . سيستم فايل  NTFS

بر اين اساس مايكروسافت سيستم فايلي جديدي تحت عنوان NTFS را ايجاد نمود كه از يك ساختار 64 بيتي پشتيباني مي كند و از اين رو كاربران مي توانند فايل هايي ايجاد كنند كه طول نام آنها تا 256 كاركتر باشد .

چهار مجوز استاندارد در سيستم NTFS براي فايل ها و پوشه ها وجود دارند :

1- No Access: با انتخاب اين گزينه كاربران هيچگونه مجوزي براي خواندن ، نوشتن و ... فايل يا پوشه مربوطه نخواهند داشت .

2- Read : با توجه به آنكه اجزاه خواندن يك فايل شامل اجراي آن نيز مي باشد ،از اين رو كاربري كه اين سطوح از دسترسي را داشته باشد مي تواند فايل را اجرا كرده و آن را بخواند .

3- Change : اين سطح دسترسي و مجوز ، كاربر را قادر مي كند تا فايل را خوانده و در صورت لزوم تغييرات خود را در آن انجام دهد يا حني فايل را حذف كند .

4- Full Control : با فعال بودن اين گزينه كاربران داراي مجوز مي توانند فايل را خواند ، تغييرات مورد نياز را درآن ايجاد كرده و يا حذف كنند . در واقع تمام امكانات و اختياراتي كه كاربر در حالت Change دارد در اين قسمت نيز وجود دارد و فرق اين دو سطح مجوز در آن است كه با داشتن مجوز Full Control ، كاربر مي تواند حتي براي ساير كاربران سيستم دسترسي تعريف كند و يا دسترسي كاربر ديگر را از آن پوشه و يا فايل حذف كند .

از لحاظ امنيتي بهتر است حتي الامكان از اين مجوز استفاده نكنيد ، زيرا داشتن مجوز Change بالاترين سطح دسترسي را به كاربران مي دهد مگر آنكه واقعا بخواهيد كاربري امكان تعريف يا حذف مجوز براي سايرين را داشته باشد .

البته مجوزه هاي ديگري نيز چون Read Only ، No Execute، Execute Only ، Write Only و ... نيز قابل تعريف مي باشند .

تعيين مجوز براي منابع اشتراكي شبكه
مجوزهاي بررسي شده در فوق در واقع براي تعيين سطح دسترسي كاربراني است كه از يك سيستم بطور مشترك استفاده مي كنند . اما ممكن است سيستم شما در بين چندين سيستم ديگر و در يك شبكه قرار گرفته باشد و شما بخواهيد با تعيين سطح دسترسي هاي مشخص امكان دسترسي به يك يا چند كاربر بدهيد . پس از تعريف منابع اشتاركي در سيستم تان كه مي تواند فايل ها ، پوشه ها ، درايو ها ، چاپگر ، اسكنر و ... باشد ، كاربران داراي مجوز مي توانند به اين منابع دسترسي داشته باشند . با توجه به آنچه گذشت مي توان سطوح دسترسي كاربران در سطح شبكه را نيز به شكل زير تعريف كرد:

1- No Access: نازلترين سطح دسترسي (دسترسي وجود ندارد)
2- Read : اجرا و خواندن
3- Change : اجرا ، خواندن و اعمال تغييرات
4- Full Control : اجرا ، خواندن ، نوشتن و اعمال تغييرات ، تغيير در سطح مجوز ها

با توجه به اين توانايي ها شما مي توانيد براي يك فايل و يا پوشه در هر دو وضعيت سيستم محلي و شبكه ، مجوزلازم را به كاربران بدهيد . مثلا با تعيين مجوز Change براي يك فايل در سيستم محلي ، به كاربراني كه در پشت سيستم شما مي نشينند امكان اعمال تغييرات را در فايل بدهيد و با تعيين مجوز Read در سطح شبكه تنها امكان خواندن را به كاربراني كه از شبكه استفاده مي كنند بدهيد . البته در صورت جابجايي اين سطوح ، يعني تعيين مجوز Change, در سطح شبكه و Read در سطح سيستم محلي ، تنها مجوز Read كه حداقل سطح دسترسي بين اين دو است به كاربران داده مي شود و كاربران شبكه نيز تنها مي توانند فايل را خوانده و اجرا كنند.

MFT

هر فايل در يك ولوم NTFS به وسيله ركوردي در يك فايل مخصوص به نام فهرست فايل اصلي يا ( MFT) نشان داده مي شود .

NTFS اولين 16 ركورد را در يك فهرست براي اطلاعات مخصوص رزرو مي كند . اولين ركورد از اين فهرست ، فهرست فايل اصلي را توصيف مي كند و خود به وسيله يك ركورد بازتابي MFT پيروي مي شود .اگر اولين ركورد MFT خراب شده باشد ،NTFS ركورد دوم را مي خواند تا بتواندركورد بازتابي MFT را كه اولين ركورد آن مانند اولين ركورد MFT است را پيدا كند مكان هاي اطلاعات كه به بخش هاي ركورد بازتابي MFT و MFT تقسيم شده اند ، در بو ت سكتور ها ثبت شده اند .نسخه اي ديگر از بوت سكتور در مركز منطقي ديسك محدود شده است . سومين ركورد MFT فايل ثبت كننده وقايع است كه براي ترميم فايل ها به كار برده مي شود . هفدهمين ركورد و ركوردهاي زيرين فهرست فايل اصلي براي هر كدام از فايل ها هستند.

فهرست فايل اصلي مقدار مشخصي از فضا را براي هر كدام از فايل هاي ركورد اختصاص مي دهد . خصوصيات يك فايل در فضاي اختصاص يافته در MTF نوشته مي شود .فايل ها كوچك و ديركتور ها ( معمولا 1500 بايتي و يا كوچكتر ) مانند فايلي كه در شكل بعد نشان داده شده است، مي توانند كاملا در داخل ركورد فهرست فايل اصلي جاسازي شوند .

اين طراحي دسترسي به فايل ها را بسيار سريع مي كند .براي مثال سيستم فايل FAT كه از يك فهرست فايل اختصاصي براي ليست كردن اسامي و آدرسها هر فايل استفاده مي كند FAT راهنما ، محتوي يك شاخص را به داخل يك فهرست فايل اختصاصي ثبت مي كند . وقتي شما بخواهيد يك فايل را ببينيد ، در ابتدا FAT فهرست فايل اختصاصي را مي خواند و مطمئن مي شود كه آن فايل وجود دارد . سپس FAT فايل ها را به وسيله زنجيره اي از واحد هاي اختصاصي اتصال يافته به آن فايل ، بازيافت مي نمايد .

ركورد هاي راهنما در داخل فهرست فايل اصلي قرار گرفته اند . بجاي اطلاعات ، راهنما ها محتوي اطلاعات شاخص هستند . ركورد هاي راهنماي كوچك ، كاملا در داخل ساختمان MFT مستقر هستند . راهنماهاي بزرگتر اساسا در داخل B-trees هستند و داراي ركوردهاي همراه اشاره گر هستند كه براي دسته هاي خروجي محتوي راهنماهاي ثبت كننده اي كه نمي توانند در داخل ساختمان MTFباشند ، مناسب هستند .

فايل NTFS نسبت داده شده :

سيستم فايل NTFS هر فايل و فولدر را مانند يك فايل نسبت داده شده مي بيند . عناصري مانند نام فايل و يا اطلاعات امنيتي خود فايل و حتي اطلاعات خود همه به عنوان فايل نسبت داده شده هستند . هر نسبت داده شده اي به وسيله يك نوع كد نسبت داده شده و يا اختيارا به وسيله يك اسم نسبت داده شناسايي ميگردد . هنگامي كه يك نسبت گر فايل بتواند در داخل ركورد فايل MFT متناسب شود ، به نام نسبت دهنده مقيم ناميده مي شوند .براي مثال اطلاعاتي از قبيل نام فايل ونشان زماني ، اغلب اوقات شامل ركورد فايل MTFمي گردند . هنگامي كه همه اطلاعات يك فايل براي متناسب بودن با ركورد فايل MTF بسيار بزرگ است ، بعضي از نسبت داده شده هاي آن غير ساكن مي شوند . نسبت داده شده هاي غير ساكن در جاي ديگرفضاي ديسك در ولوم به صورت دسته هاي يك يا بيشتر اختصاصي مي شوند .

NTFS ليست نسبت داده شده ها را ايجاد مي كند و آ نها را براي توضيح مكان ركوردهاي نسبت داده شده ، نسبت مي دهد .

فهرست 3-5 همه فايل هاي نسبت داده شده را كه به وسيله سيستم فايلNTFS تعريف شده است ليست وار نشان مي دهد. اين ليست قابليت وسعت بيشتر را دارد به دين معنا كه فايل هاي نسبت داده شده ديگري در آينده مي توانند تعريف شده و به اين ليست اضافه شوند .

بهينه سازي NTFS

اگر شما احتياجات ذخيره سازي خود را بررسي كنيد ، مي توانيد بعضي از پارامتر هاي سراسري NTFS را براي به دست آوردن افزايش قدرت اجرا يي CD تنيظم كنيد .

فاكتور هاي بسيار ديگري نيز موجود دارد ( ما در اينجا از ذكر نوع CD درايو و يا rpm خود داري مي كنيم )كه مي توانند بر روي اجراي NTFS تاثير بگذارند مانند : سايز دسته ، موقعيت ، قابليت ريز شدن فهرست فايل اصلي (MTF ) و فايل هاي صفحه بندي ، ولوم فشرده NTFS ، منبع ولوم NTFS ( كه به وسيله ولوم وجودي FAT به وجود مي آيند و يا معكوس مي شوند .

تعريف سايزدسته به طور دقيق :

دسته يك واحد اختصاص يافته است . اگر شما به طور مثال فايلي به اندازه 1 بايت ايجاد كنيد ، حداقل يك دسته بايد در سيستم فايل FAT اختصاص بيابد. اگر فايلي در NTFS به حد كافي كوچك باشد ،مي تواند بدون استفاده از دسته هاي ويرايشگر خود درركورد MFTزخيره شود . هنگامي كه فايل دورتر از مزر دسته بزرگ مي شود ، دسته ديگري اختصاصي مي شود . اين بدين معني است كه سايز دسته بزرگتر ، فضاي ديسك بيشتري را به خود اختصاص خواهد داد و در نتيجه اجرا بهتر است .

فهرست زير ارزش پيشفرض را كه ويندوز NT/2000/XP براي قالب بندي NTFS استفاده مي كند را نشان مي دهد :

 بهرحال هر گاه شما فرمت ها را به صورت دستي قالب بندي كنيد ، مي توانيد سايز دسته را در جعبه فرمت محاوره به 512 بايت ، 1KB، 2KB ،4KB، 8KB، 16KB،32KB، 64KB تعيين كنيد . اين عمل چه چيزي به ما مي دهد ؟

ما به كمك اين عمل مي توانيم ميانگين سايز فايل را تعيين كنيم ونتيجتا بخش ها را فرمت نماييم . چگونه مي توانيم تعيين كنيم ؟ را ه آسان ( ولي ناهموار ) اين است كه شماره هاي فايل در يك درايو را به وسيله ديسك هاي نهايي كه دركيلوبايت ها استفاده مي شود ، تقسيم بندي كنيم . راه ديگر اين است كه به اطلاعاتي بپردازيد كه مي خواهيد آنها را در درايو قبل از قالب بندي ذخيره نماييد . هنگامي كه مي خواهيد مولتي مديا ها را كه در سايز بسيار بزرگ هستند ، دسته را بزرگتر كنيد تا يك اجرا توسعه پيدا كند . و اگر داري صفحات وب كوچك و يا مدارك مقاله اي هستيد ، سايز دسته را كوچك تر كنيد تا فضاي زيادي را از ديسك اشغال نكند . توجه : در ولوم ها ، داشتن سايز دسته ها بيش از 4 KB تراكم حمايت نمي شود . ذخيره و قسمت شدن MFT محتويات MFT مكررا سيستم هاي فايل و شاخص ها را استفاده مي كند . بنابراين اجراي MFT تاثير بسيار زيادي بر روي اجراي بي عيب ولوم مي گذارد. به وسيله قسمت ذخيره خطايNTFS ، حدود 12.5% سايز ولوم براي MFT خواهد بود يعني جائيكه به MFT اجازه داده مي شود تا بزرگ شود و به كاربر اين اجازه را نمي دهد كه اطلاعات را در آنجا بنويسد.براي مثال هنگامي كه فايل هاي بسياري به داخل درايو جابه جا مي شوند، MFT مي تواند دورتر از قسمت ذخيره بزرگ شده و تبديل به قسمت هايي شود . دليل ديگر اين است كه هنگامي كه شما فايل ها را حذف مي كنيد ، NTFS اكثر اوقات از فضاي خود در MTF براي ذخيره سازي فايل هاي جديد استفاده نمي كند و فقط مدخل MTF مانند هنگامي كه مدخل جديدي را براي فايل جديد حذف يا اختصاصي مي كند ، نشانه گذاري مي نمايد . اين عمل بعضي از اجرا ها و نتايج بازيافتي را داراست و به هر حال اين نيرو را به MFT مي دهد تا بتواند قسمت شود .

 انتخاب فايل سيستم در ويندوز XP زياد ساده نيست و البته چيزيست كه بارها بايد انتخاب كنيم ! اصولا براي انتخاب فايل سيستم از ما در مورد دو نوع FAT32 و NTFS ميپرسند در حاليكه اين گونه در 3 بخش هست كه بايد بهش FAT رو هم اضافه كنيم ... در مورد FAT بايد بگم كه ماكزيموم 2 GB گنجايش براي هر درايو هست و از MS-DOS حمايت ميكند برا همينم اين گزينه رو كنار ميزاريم و ميريم سر اصل موضوع : اما اينكه صريحا بشه انتخاب كرد كه از كدوم نوع بايد استفاده كرد نميشه جواب داد چون هر كدام بسته به كارايي خودشون بايد مورد استفاده قرار بگيرند ...در مورد امنيت و اعتبار خوب بحثي نيست كه NTFS خيلي بهتر است . مجموعه نظر هاي بعضي شركت ها رو در زير در مورد قياس اين دو با هم ميارم : امنيت فايل هاي NTFS

امنيت: FAT32 براي فراهم اوردن امنيت بسيار ضعيف است چراكه كاربري كه به درايو خاصي دسترسي دارد به تمام فايلهاي ان درايو دسترسي خواهد داشت. NTFS به كاربران با مجوزهاي متفاوتي اجازه استفاده از فايلها و فولدر هاي درايو را ميدهد كه پيچيدگي سيستم را بالا ميبرد. ويندوز XP Professional از اين گزينه و پنهاني كردن ان حمايت ميكند .

سازگاري : ارزشهاي NTFS با ويندوز95/98/Me نميتوانند مشخص شوند . كه تنها مرتبط با وقتيستكه از دابل بوت كردن يا بوت چندگانه استفاده مي شود . FAT32 فقط موقعي مورد دسترسي هست كه كامپيوتر بايكي از اين سه ويندوز بالا بياد . FAT32 ميتواند به NTFS كانورت شود اما NTFS نميتواند بدون فرمت شدن كانورت شود .

بازدهي فضايي : NTFS ميتونه ديسك رو سهميه بندي كنه براي هر كاربر و ميتواند از فايلهاي كمپرس استفاده كند اما FAT32 نميتونه . در XP ‌ماكزيموم پارتيشن 32 GB هست روي FAT32 و اين عمل با NTFS به 16 TB Terabyte ميرسه اعتبار : FAT32 استعداد error گيريش خيلي زياد هست NTFS داراي لوگ فايل هست كه براي تعمير اتوماتيك فايل سيستم هست. NTFS از كلاسترهاي ديناميك حمايت ميكنه به اينصورت كه سكتورهاي خراب رو مشخص ميكنه كه ديگه براي دفعات بعدي استفاده نشوند.

منبع: bitasoft.ir


ارسال به:  ارسال به سایت مهندس - Mohandes ::  ارسال به سایت Delicious :: ارسال به سایت Stumble ::  ارسال به سایت Furl :: ارسال به سایت AddThis :: ارسال به سایت کلوب  :: فید وبلاگ مجله کامپیوتر

 
 
   |    نوشته شده توسط Alireza
 
 
     
 

pctfx3.1

Digital Classic Float Template

Interactive CD Catalogue گروه طراحي چندرسانه اي وبلاگ رسانه گشت و گذار در دنياي رسانه هاي ديجيتال Medium Blog - Digital Media World قالبهاي رايگان سايت و وبلاگ Advanced Persian Blog Templates طراحي و پياده سازي قالب سايت مركز طراحي و توسعه سي دي هاي مولتي مديا

اطلاعات مربوط به كارگاه طراحي قالب: كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, دانلود قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, جزئيات قالب هاي رايگان Template Design Workshop, جستجوي قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, تماس با كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, درباره كارگاه طراحي قالب

pictofxt Farsi Blog ميزباني وب

ثبت سايت دامنه فارسي لينوکس سرور



web analytics
Clicky Web Analytics

Clicky